Philippe Vandeputte in de halve triatlon van Leuven

dooradmin

Philippe Vandeputte in de halve triatlon van Leuven

  De voorbereiding op deze wedstrijd was toch een beetje speciaal. Om 3u ’s morgens vertrokken richting Zaventem om mijn broertje op de luchthaven te droppen en vervolgens direct naar Leuven gereden waar ik rond 4u op kot van Brecht aan en tweede dutje kon beginnen. Handig zo’n kot in een stad waar je wedstrijd gaat doen! Ik had het coach Wim voor de wedstrijd niet durven opbiechten. Dat is niet direct “the way it should be”… Ik heb er eerlijk gezegd geen enkele last van ondervonden tijdens de wedstrijd. Voor de meeste atleten was de start ’s morgens en voor mij was het al middag.
De ochtend was nevelig en fris, en een eerste wedstrijd van het seizoen zorgt altijd voor wat extra kriebels. De plas in Rotselaar was 17,3° warm en aan land was het niet warmer, integendeel. De zon kwam er echter snel door en toen wisten we al dat we de voorspelde 25° vlot gingen halen. Wim had een zevental poulains die in Leuven meededen. Hij had dus van bij de start al heel wat “werk”.
34 minuten voor 2km, volgens met gps-uitgeruste zwemmers, was helemaal op schema. Ik had me wat opzij gelegd en ben uit het gevecht gebleven. Dat wil misschien ook zeggen dat ik wat extra metertjes heb gezwommen, maar het voelde van in het begin goed aan! Ergens halverwege in het pak na het zwemmen, is voor mij zeker ok.
Met een flink tempo raasde iedereen richting Leuven. Er was nauwelijks wind en de beentjes voelden prima aan. Het fietsparcours in en rond Leuven is snel, met uitzondering van de twee beklimmingen die je per ronde moet bedwingen. Daar is een klein verzetje echt wel nodig. Onderweg ben ik toch wel geschrokken van de frontale botsing tussen twee atleten. Het moet enkele minuten voor mijn passage gebeurd zijn en beide renners lagen vrij roerloos op de grond. Bij de volgende passage waren de hulpdiensten nog steeds bezig… Dat zag er niet goed uit. Eén van de atleten verkeerde blijkbaar in kritieke toestand en bij het ter perse gaan van dit verslag was er sprake van “stabiele patiënten”. Het doet een mens schrikken en onbewust even wat trager rijden.
Na 2u30min waren de 83km afgewerkt en kon de laatste opdracht aangevat worden.

Het loopparcours is in die mate zwaar dat er voldoende hindernissen zijn die je uit je ritme kunnen halen: klimmen en dalen, trapjes,… Het was ondertussen flink warmer geworden, maar al bij al liepen we niet zo heel veel in de zon. Gelukkig maar, want een negatieve split zat er nooit in. Het was de laatste ronde diep gaan om de schade te beperken en vechten voor een tijd onder 5u. Dat was me in Leuven nog nooit gelukt. Eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat het fietsparcours net kort genoeg was om dit mogelijk te maken. Met 4u54 en nog net top tien in de categorie “oudjes” was ik zeker tevreden.
De recuperatie verliep in ieder geval voorspoedig en de dag werd perfect afgesloten met een culinair avondje Leuven. De kop is eraf en we kunnen verder timmeren aan de weg die we voor dit seizoen hebben uitgetekend.

uitslag: hier

  

Over de auteur

admin administrator