Gerd Vermeir op WK Challenge 70.3 Samorin

dooradmin

Gerd Vermeir op WK Challenge 70.3 Samorin

Zoals het hoort nog een uitgebreid verslag van mijn weekend Slovakije @ the championship challenge family 70.3 met Joris Landtsheer Bart vermeir en Steven Bogaert.

Samen met deze goede makkers/family donderdag vertrokken in onze gehuurde sportbus voor een tocht van ca. 1300 De idee was om te overnachten in Regensburg omdat ik deze studentenstad al kende van mijn eerste volledige ironman in 2011, het bleef bij een kort bezoekje en we besloten nog door te rijden tot in Passau zodat we vrijdag iets minder ver moesten. De reis was aangenaam met 3 chauffeurs een luxe en ik met de benen omhoog . Eens in Slovakije zaten we in Bratislava direct in de file en dit eigenlijk tot in Samorin. De omgeving in één omschrijving: lelijk! Dat beloofde voor het fietsparcours…

Eens aangekomen op de Bionic Sphere viel onze mond open, een andere wereld,..Een rust overviel mij om hier te kunnen overnachten. Alles zo goed als nieuw en alles aanwezig voor heel veel sporttakken: zwembaden, atletiekpiste, gymzaal, fitness, paardenpiste,…als ontspanning tropisch zwembad, wellness, cinema met zitzakken,..en restaurants en bars. Kortom, voor elk wat wils en allemaal om te knapper afgewerkt en dan heb ik het nog niet gehad over de hotelkamer, wauw!

Joris Duquet doe gvd je best zondag in Geraardsbergen! The Championship is daar volgend jaar voor de laatste keer .

Na de lange reis toch nog eens losgelopen en de dag erna de Donau in. Het water was zalig maar wel wind en stroming. In de wandelgangen van het hotel nog nooit zoveel afgetrainde pro’s bij elkaar gezien: Kienle, Aernouts, Hemeryck, Sanders, Emma Pallant, Lucy Charles,…fijn gevoel om erbij te zijn! Ook een valspeler gezien, motortje in de Feltfiets, overduidelijk. Mijn maten en ik hadden er wel zin: zij de bar in, ik ook een beetje en de site verkennen,…

Dag van de wedstrijd: goed opgestaan, zakken in de wisselzone en dan nog even naar de kamer uit de warmte want het was al heet om 9u. Nog een massage voor de beenspieren van verzorger steven, ge moet er gebruik van maken hé, kan meestal niet:).

De wedstrijd: zwemstart was niet goed, te laat weg en heb steeds alleen gezwommen ook al omdat we maar met 120 man gestart zijn. Het eerste deel bleef duren door de tegenstroming en de wind, het terugkomen was snel gedaan maar de tijd viel toch wel tegen 37’30 is te veel maar iedereen had wel een trage tijd. 2 à 3 min sneller had goed geweest maar vrees dat ik door drift veel meer meters heb gemaakt. Op de fiets had ik geen super gevoel, wat last van rug ook. Kon wel wat kracht zetten gelukkig en bleef goed pushen, blij dat ik terug was in de wisselzone. Het lopen ging goed en werd steeds beter, met de wind en warmte was het zwaar en kon veel goedmaken, de kousen van CEP zijn zeer aangenaam en de ORS deed zijn werk Ive Rombout. Uiteindelijk als 22ste op handvol seconden van de 19de plaats op 63 in mijn agegroup en 98ste overall op 580. Mooi resultaat voor mij dus en een prachtige medaille en ervaring rijker!

Daarna goed gevierd met de makkers, zelf nog in Regensburg waar we op de terugweg overnacht hebben (zie halve liters, beter bier dan de Zlaty Bazant van ginder). In Bratislava nog het oude stadsgedeelte bezocht, bezoekje waard! En…voor wie een inspiratie nodig heeft om voor iets te gaan moet het verhaal maar eens zien van Rudy Garcia Tolson, de paralympiër (zie foto) in de film “We are triathletes”. Hij was er op uitnodiging van de organisatie in kader van de voorstelling van de film en voor deelname aan de wedstrijd. Deze man heeft geen quadriceps en hamstrings en haalt bijna alle kracht uit het bovenlichaam, Bovendien fietst hij ook op een gewone fiets!!!

Ik sluit hier af met een bedank aan mijn makkers voor de goede zorgen en het ontstressen met talloze grappen 🙂 dikke merci! ze mogen nog mee 😉 merci ook aan mijn vrouwke voor het meeleven, het was niet makkelijk? en mijn petekindje Briek en Kaatje voor het supporteren!!! 

Over de auteur

admin administrator