Pri-De in drukke juni-maand:

dooradmin

Pri-De in drukke juni-maand:

  • Op 2 juni nam onze Gerd Vermeir deel aan het WK Challenge (“The Championship”) in Samorin (SK), gebaseerd op zijn sterke prestatie in de Challenge van Geraardsbergen vorig jaar.

Zijn eigen verslag verscheen al op onze nieuwspagina, de uitslag vind je nogmaals hier.

  • De dag erna liep een delegatie de Faluintjesjogging in Moorsel, mede georganiseerd door een van onze sponsors – SWS in Moorsel – en daarom uiteraard voor onze ploeg een vaste afspraak. Over de drie verschillende afstanden hadden we mensen in wedstrijd (Wannes, Linda, Dirk, Patrick, Joris, Jan, Philippe en de wederoptredende Gert).

Foto’s      Uitslag

  • Het volgende weekend stond in het teken van de Watermolentriatlon in Hamme. Op zaterdag stonden drie Pri-De ploegen aan de start van de aflossingswedstrijd in Hamme.  In de duatlon waren dat Wannes, Kristof en Jan.  De eerste triatlonploeg bestond uit Jeroen, Dirk en Pieter.  Patrick, Gerd en Philippe vormden ook een trio.  Jammer genoeg blesseerde Philippe zich tijdens het lopen, waardoor we slechts een finishende ploeg hadden in de triatlon.  Maar met het oog op Kalmar in augustus was stoppen de beste oplossing.  Leuke namiddag, uitslag hier, foto’s hier.
  • ’s Anderendaags zijn Tom Duquet en Jan gestart in de individuele wedstrijd, met mooie plaatsen en fotowerk tot gevolg.
  • Diezelfde dag nam Joris aan de Challenge van Geraardsbergen deel, met een mooie plaats in de uitslag tot gevolg, hij schreef zelf ook een verslag dat je op onze nieuwspagina al kon lezen.
  • Christophe Schelfhout reed in Zele op 16 juni een wielerwedstrijd mee, kwestie van onze reputatie als all-rounders hoog te houden. Hier ook de uitslag.
  • De meest uitzonderlijke prestatie kwam van Patrick in de Celtman in Schotland, hij omschrijft ze in zijn eigen stijl:

CELTMAN 2018 XTri
Nummer 10 is binnen!!!
Een pareltje om te zwemmen , “my playground”. Koud, zout en gespaard gebleven van kwalbeten (ni in voeten zwemmen helpt, kan je de kwallen lekker op hunne kop pakken ). ” A COLD swim in water, infested with Jellyfisch” zeggen ze in de Highlands!
Het fietsen was 200km: nat (160km), koud, winderig… met adembenemende vergezichten en desolate landschappen zonder vegetatie. De wind snijdt je constant in het gezicht “a HARSCH bike-ride “zeggen ze in Schotland!
Het loopje was een ervaring apart. Ik had het mij “neig” voorgesteld maar blijkbaar met pussy- gedachten. 
Wim Van De Wielle was right! Christian Meuser was right! het was zoals ze in Torridon zeggen “a Brutal run” 
Special thanks to: Wendy Cox voor de dagelijkse steun en al de liefde :’MIJN BEESJE’ ! Mijn supportteam: Raph Ströker en Ive Rombout, outstanding! Het supportersteam thuis hilarisch! Thor Hesselberg met zijn THORXtri van vorig jaar, die het vuur aan de lont stak. Onze pri-de sponsors en last but not least: Wim Van De Wielle (3-COACH) die dit jaar exact 10 j geleden mij de eerste keer naar de eindstreep gebracht heeft in Nice…. Ik heb er geen enkele gewonnen maar wel allemaal gefinished. Dit dankzij jouw know how, psychologie en kunde.
Voor altijd meer dan een gewone coach! 
Foto’s zeggen soms meer dan 1000 woorden.

De uitslag en een goede impressie van deze wedstrijd vind je hier.

  • Philippe verwerkte zijn blessure in Brasschaat, ter voorbereiding van Kalmar. Zijn verslag:

Met twijfels zakte ik af naar de halve van Brasschaat. De vrees om een kwetsuur te lopen was zeker aanwezig. De voorbije twee weken was er hard gewerkt aan een snelle revalidatie en op de kwart in Antwerpen had ik mijn loopschoentjes bewust niet in de wisselzone gezet. Het was niet het moment om daar het lopen terug op te pikken. Fietsen en zwemmen deed ik er wel. Dat weekje extra rust en enkele korte gezapige looptrainingen moesten me richting finish in Brasschaat helpen. Wat in ieder geval opviel, was dat de wedstrijd die triatlon in het Antwerpse op de kaart heeft gezet in de jaren 80, dit jaar op een vrij magere belangstelling kon rekenen. Daar zit de kwart 

van Brugge zeker voor iets tussen. Hoop en al 220 deelnemers, trio’s inbegrepen, hadden zich ingeschreven. Het parcours is nochtans aantrekkelijk met een afsluitende loop in

 het park. Het vernieuwde fietsparcours is snel en zwemmen in de E10-plas is altijd een plezier. In feite heb ik alle disciplines op mijn waarde gepresteerd en ik was vooral blij dat de “carrosserie” die 20km doorstaan heeft. Met een tijd van 4u52min kon ik me net in de individuele top 100 nestelen. Het is in ieder geval een opsteker voor de trainingsarbeid die nog te wachten staat “on the road to Kalmar”. Die weg passeert trouwens begin augustus aan het Donkmeer! Fijne vooruitzichten! Uitslag.

  • De avond van de laatste schooldag liepen Christoph, Joris en Gerd ons met drie top 15-plaatsen in een sterk bezette wedstrijd in Wetteren in de kijker, uitslag en foto’s.

  • De laatste dag van juni vond de 10 miles van Waasmunster plaats. Het eigen verslag van Tom Duquet staat hieronder, uitslag vind je hier.

Afgelopen zaterdag meegedaan met de 10 miles van Waasmunster. Zoals de meesten van jullie wel weten een hele mooie maar zware natuurloop door de mooie bossen en heide van Waasmunster.

Op voorhand toch wel wat schrik want de weersomstandigheden waren loodzwaar. Maar toch ambitieus gestart met een richttijd van 1u08 in gedachten. Na een tweetal kilometer zwoegen in de loden hitte en door het mulle zand had ik al vrij snel door dat die tijd er niet in zat. Na 4 kilometer zat ik al onder mij richttijd van 4 minuten 15 per kilometer. Van dan af was het dan ook vooral overleven. De eerste bevoorrading kwam na 5 kilometer en dat was geen meter te vroeg. Het deed deugd maar het water was al snel weer verdampt. Toch een kleine versnelling gedaan om zonder kleerscheuren door het jaenettenbos te geraken. Rond kilometer 8 begon het parcours in combinatie met de hitte echt wel te wegen, en had ik de moed al verloren om mijn horloge in de gaten te houden. Ik liep op dat moment ook al een ganse tijd alleen, wat het vooral een strijd tegen mezelf maakte. Vanaf kilometer 11 begon ik toch wat gewend te raken aan de hitte en kon ik mijn tempo wat beter houden. Op dat moment liepen we ook op wat verhard terrein wat het lopen toch gemakkelijker maakte. Hoewel de kilometers begonnen te wegen, waren de laatste loodjes in dit geval niet de zwaarste. Ik had zowaar nog een sprint in de benen, die ik wel iets te vroeg had ingezet. Mijn tijd van 1u08 kon ik niet halen. Maar gezien de omstandigheden was ik met 1u 11minuten en 11” ook niet ontevreden. Uiteindelijk 47ste plaats op 500 deelnemers dus zeker tevreden. Volgende wedstrijd nu zaterdag hazentriatlon in Lokeren. Recreatieve wedstrijd voor beginnende triatleten of gewoon voor al wie goesting heeft.

Over de auteur

admin administrator